HOME | OVER | MUSICI | INSTRUMENTEN | PROGRAMMA | CONTACT

 

Over The Hallucinating Harmonists

Sander Germanus & The Hallucinating Harmonists is een nieuwe onvergelijkbare groep van acht (tot negen) musici met aangepaste en speciaal gebouwde/verbouwde muziekinstrumenten waarbij het mogelijk is om ogenblikkelijk in een andere stemming te spelen. Het effect van onder meer deze techniek zal zijn dat de luisteraar twijfelt aan zijn/haar muzikale begrip en tegelijkertijd permanent een nieuwe perceptie van muziek creëert.

 


. . . . Musici [terug]

De hallucinatoire groep musici bestaat uit Sander Germanus (saxofoon), Ties Mellema (saxofoon), Olivier Sliepen (saxofoon), Frank Anepool (trompet), Anne Veinberg (keyboard), Pascal Meyer (keyboard), Melle Weijters (gitaar)and Jelte van Andel (basgitaar), regelmatig aangevuld met een percussionist.



SANDER GERMANUS
Na decennia lang tegen de stroom opgeroeid te hebben is Sander uitgegroeid tot een pionier in microtonale muziek in Nederland en daarbuiten. Al in de jaren 90 begon hij met het componeren van hedendaagse muziek met kwarttonen. Maar het gebruik van kleine toonafstanden is nooit zijn doel geweest. Wat hem intrigeert is de wijze waarop luisteraars prettig gedesoriënteerd kunnen raken, door slechts hun muzikale verwachtingspatroon te ontregelen met specifiek gebruik van microtonen en andere vindingen, zoals op het gebied van tempo. Aangezien deze muziek zelfs verslavend kan werken is zijn motto al jaren: “You don't need drugs, just listen to my music!” De landelijke pers schreef onder meer: “Germanus is een expert op het gebied van microtonen, en niet zo'n klein beetje ook" en "hij schrijft stukken die nergens op lijken – en dat is voor de verandering een compliment." Sander begon zijn studie saxofoon in 1988 aan het Conservatorium van Amsterdam, waar hij in 1995 cum laude en met onderscheiding voor artistieke kwaliteiten zijn masterdiploma behaalde. Vanaf 1992 studeerde hij compositie aan het Conservatorium van Rotterdam, waar hij in 1998 met prijs afstudeerde. Van 1999 tot 2005 deed hij onderzoek naar microtonaliteit aan het Orpheus Instituut te Gent. Sinds 2007 is hij artistiek leider van Stichting Huygens-Fokker. Hij componeerde muziek voor uitmuntende ensembles en orkesten. Als initiator van The Hallucinating Harmonists schrijft hij alle muziek voor deze markante groep.


TIES MELLEMA
Ties, winnaar van de prestigieuze Nederlandse Muziekprijs, kan al terugkijken op een lange en indrukwekkende carrière als saxofonist, zowel nationaal als internationaal. Of het nu barokmuziek is van J.S. Bach of de extreme free jazz van zijn held John Coltrane, Ties probeert altijd de grenzen van de muziekdisciplines en de mogelijkheden op zijn instrument te verleggen. Hij zegt over zichzelf: "Ik doe geen stijlen; ik speel muziek. Geen klassiek, geen jazz, geen pop, maar elke muziek die mij aanspreekt en een echte uitdrukking van iets is. Ik ben vooral benieuwd naar de muziek die tussen de stijlen ligt.” Ties Mellema studeerde cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam bij Arno Bornkamp. Na zijn studie volgde Ties les bij de beroemde saxofonist Jean-Marie Londeix en cellist Anner Bijlsma. Twintig jaar lang speelde hij in het illustere Amstel Quartet, dat hij mede oprichtte, totdat hij vond dat het tijd was voor nieuwe uitdagingen in de muziek. Ties doceert saxofoon aan het Conservatorium van Tilburg.


OLIVIER SLIEPEN
Met zijn snelle vingers heeft Olivier verschillende concoursen gewonnen en als saxofoonsolist voor diverse orkesten en ensembles gestaan. Als altsaxofonist van het succesvolle Amstel Quartet heeft hij ruim 20 jaar ervaring met het geven van concerten over de hele wereld waarbij grenzen tussen jazz, klassiek, wereld- en popmuziek vervagen. Met dit kwartet heeft hij verschillende internationale prijzen gewonnen, zoals de Gaudeamus Competition 2006 en Concert Artists Guild 2006 in New York. En door zijn passie voor muzikaal avontuur neemt hij met hetzelfde gemak een Akai EWI ter hand. Olivier studeerde saxofoon bij Guy Goethals in Luxemburg en bij Arno Bornkamp aan het Conservatorium van Amsterdam, waar hij in 2004 een master met onderscheiding behaalde. Datzelfde jaar mocht hij via een Erasmus-uitwisselingsprogramma naar Claude Delangle van het Conservatoire de Paris. Hij is een lid van United Instruments of Lucilin in Luxemburg.


FRANK ANEPOOL
Frank behoort tot ‘s werelds beste baroktrompettisten en is een van de weinige personen die de baroktrompet zonder ventielen bespeelt, doordat hij zich jaren specialiseerde in de authentieke speelwijze op natuurtrompet; de trompet uit de tijd van Bach en Händel. Zijn veelzijdigheid komt tot uiting in de vele stijlen en ensembles waarin hij speelt. Zo was Frank vanaf 2007 trompettist in het Clazz Ensemble – dat zich net zo goed thuis voelde op het North Sea Jazz Festival als op de klassieke muziekpodia – bestaande uit twaalf musici uit de jazz- en de klassieke muziek met een eigenzinnig repertoire van gedurfde composities, messcherp uitgevoerde blazersmuziek, spetterende solo’s en groovende ritmes, waarbij muzikale grenzen elkaar overlapten. Frank Anepool studeerde moderne trompet bij Peter Masseurs in Amsterdam. Na het behalen van zijn master in 1996 studeerde hij baroktrompet bij Susan Williams in Den Haag. Naast zijn werk als trompettist is hij tevens dirigent.


ANNE VEINBERG
De immer ontketende pianiste Anne Veinberg is actief als solist, improvisator en ensemble speler in binnen- en buitenland en heeft meerdere prijzen gewonnen. Haar repertoire omvat een breed scala aan stilistische invloeden. Zij is gespecialiseerd in het bespelen van toy piano's en de 96-toonspiano. Vanwege haar grote interesse voor nieuwe muziek heeft Anne talrijke werken in première gebracht en werkt zij samen met hedendaagse componisten, waaronder Felipe Ignacio Noriega, waarmee zij het duo Off<>zz (live coding en piano) vormt. Ze verkent graag het theatrale hedendaagse pianorepertoire en werken met live elektronica en/of live codering. Anne studeerde aan de Melbourne Conservatory of Music bij Ronald Farren-Price en het Conservatorium van Amsterdam bij David Kuyken, bij wie zij in 2012 haar master behaalde. Sinds 2015 is Anne bezig met haar promotieonderzoek aan het Orpheus Instituut waar zij zich richt op de interactie tussen live codering en pianospel.


PASCAL MEYER
Pascal is een virtuoos pianist met zeer brede interesses in muziek. Hij speelt in het Luxemburgse ensemble Lucilin, dat een repertoire met stijlen en expressievormen heeft ontwikkeld die veel verder reiken dan Pascals klassieke opleiding. Zijn optredens hebben hem naar muziekfestivals en podia in Europa en daarbuiten gebracht. Vanwege zijn muzikale nieuwsgierigheid en avontuurlijkheid speelde Pascal als solist bij verschillende ensembles en orkesten en won hij diverse muziekprijzen. Tegenwoordig is hij meer geïnteresseerd in het verkennen van elektronische muziek en synthesizers, bijvoorbeeld met het collectief Project 128. Voor zijn trio Machine à trois arrangeert en componeert hij muziek die tussen jazz, pop en wereldmuziek staat. Pascal studeerde bij Jean Hilger aan het Conservatorium van Luxemburg, bij Leonid Tamulevich aan het Conservatorium van Sint Petersburg en bij Jan Marisse Huizing, Håkon Austbø en Jan Wijn aan het Conservatorium van Amsterdam waar hij zijn master behaalde.


MELLE WEIJTERS
Verslaafd aan muziek met meer dan 12 tonen in het octaaf is Melle een gitarist die zich alleen al om die reden onderscheid van anderen. Op zoek naar improvisatievrijheid begon hij ooit te experimenteren met fretloze gitaren. Dit leidde tot een diepe interesse in verschillende alternatieve stemmingssystemen die resulteerde in de ontwikkeling van zijn eigen microtonale gitaren. Met deze instrumenten speelt Melle op een intelligente en toch instinctieve wijze, met een tegendraadse kijk op de traditionele jazz. Melle studeerde jazzgitaar aan het Conservatorium van Maastricht. Hij studeerde in 2005 cum laude af en verwierf een sterke reputatie als moderne jazzspeler als lid van het Quintet van Carlo Nardozza. Naast zijn soloprojecten maakt hij sinds 2015 deel uit van de Bohlen-Pierce Clarinet Project-groep in Duitsland en sinds 2018 van het Kl-Ex Ensemble in België. Sinds januari 2013 is hij artistiek coördinator bij Stichting Huygens-Fokker, centrum voor microtonale muziek in Amsterdam.


JELTE VAN ANDEL
Jelte is een doorgewinterde bassist die niet in een hokje te vatten is. Met zijn ijzersterke spel heeft hij terecht een plaats verworven in diverse muziekscenes. Zo was hij van 2003 tot 2011 de vaste bassist van het Maarten Altena Ensemble (Ensemble MAE) en speelt bij sindsdien bij uiteenlopende gezelschappen, waaronder Insomnio, Asko|Schönberg, Rosa Ensemble, Prague Improvisation Orchestra, Alamo Race Track en Awkward I. Tevens is Jelte als componist, performer en maker betrokken bij diverse muziektheater- en dansvoorstellingen. Op dit vlak werkte hij samen met o.a. Boukje Schweigman, Jakop Ahlbom en Merel de Groot. Hij heeft ondertussen op talloze concertpodia gespeeld. Jelte studeerde contrabas aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag bij Jean-Paul Everts, Knut Guettler en Hein van de Geijn. In zijn master richtte hij zich op het hedendaags repertoire voor contrabas en op improvisatie. In 2008 pakte hij ook het instrument waar hij ooit op begon weer op; de cello.

 


. . . . Instrumenten [terug]

Om het publiek vertrouwd te maken met een nieuwe klankwereld en de controle op een goede uitvoering hiervan te houden, was het van groot belang om speciale muziekinstrumenten te laten maken en te selecteren, zodat het spelen van de muziek met een zo groot mogelijk gemak gepaard zou gaan. In de zoektocht naar instrumenten die goed omgebouwd konden worden, die tevens in verschillende stijlen konden spelen én die het meest geschikt zouden zijn voor het realiseren van de muzikale ideeën van Sander, bedacht hij voor The Hallucinating Harmonists de niet-klassieke instrumentatie van trompet, sopraan-, alt- en tenorsaxofoon, gitaar, toetsenborden, elektrische basgitaar/cello en percussie/electronics; feitelijk de bezetting van een funkband. Om zijn muziek uit te voeren moesten meerdere instrumenten worden omgebouwd om makkelijk en virtuoos in een kwarttoonverlaagde stemming te kunnen spelen. Het gebruik van alternatieve grepen voor kwarttonen blijft echter ook belangrijk, aangezien deze ultrachromatisch makkelijker te gebruiken zijn. Hieronder een overzicht van de instrumenten.



De kwarttoon sopraansaxofoon is tussen 2001 en 2002 tot stand gekomen door saxofoonreperateur Paul Feldmann, naar een idee van Sander Germanus. Hij heeft het nieuwe mechaniek werkend gekregen door onder meer een bus in het mondstuk en een as en heftoets op de buis aan te brengen. Maar het was pas in 2004 dat de bekende saxofoonreperateur Nico Bodewes het geheel heeft verbeterd en goed werkbaar heeft gekregen door stemmingsschroeven aan te brengen waarmee gefinetuned kan worden, de heftoets te verbeteren en een 'vogeltje' te maken, zodat de balans van het instrument gewaarborgd kan worden. Het instrument kan met dit mechaniek in een handomdraai 50 cent worden verstemd. Met enkele aanpassingen aan het normale mechaniek kunnen alternatieve grepen (voor ultrachromatiek) ook beter gespeeld worden. Deze Selmer SA II sopraansaxofoon is overigens volledig verbouwd en kan daarom niet meer voorzien worden van een normaal mondstuk. Het instrument wordt bespeeld door Sander.


De kwarttoon altsaxofoon is in 2018 en 2019 ontwikkeld, gebaseerd op een eerder ontwerp voor de kwarttoon sopraansaxofoon, met één groot verschil: het mechaniek moest demontabel zijn waardoor de oorspronkelijke staat van het instrument in enkele minuten hersteld kon worden. Het idee van Sander was nu om het volledige mechaniek op de hals en mondstuk van de saxofoon aan te brengen. Met dit doel zijn er twee nieuwe Selmer altsaxofoon halzen aangeschaft en twee voor dit project geschikte nieuwe muntstukken. Een heftoets aan een koord kan op de buis van de saxofoon geschroefd worden. Gedurende twee jaar is saxofoonreperateur Nico Bodewes bezig geweest met het vervaardigen en verbeteren van het idee, met uiteindelijk een verbluffend resultaat. De altsaxofoons worden bespeeld door Sander en Olivier.


De kwarttoon tenorsaxofoon is in 2020 gereed gekomen en is voortgekomen uit de ervaringen met het mechaniek voor de altsaxofoons. Er is echter wel een verschil. De slag die het mechaniek moet maken om een kwarttoon lager te kunnen spelen is groter dan bij een altsaxofoon en feitelijk twee keer zo groot als bij een sopraansaxofoon. Daarbij is het lastiger om het mechaniek op een kromme hals te plaatsen dan op een meer rechte hals zoals die van een altsaxofoon. Hierdoor moesten voor de constructie van het mechaniek toch weer creatieve oplossingen bedacht worden. De tenorsaxofoon wordt bespeeld door Ties.


De kwarttoontrompet (SG24) is in 2015 gebouwd door de gerenommeerde trompetbouwer Hub van Laar in Margraten. Vanaf enkele jaren daarvoor had hij de kwarttoontrompet al samen met een Libanese trompettist ontwikkeld. Anders dan de kwarttoontrompet van andere bouwers is dat het vierde ventiel niet met de pink van de rechterhand (wat de motoriek van de andere vingers in de war brengt) bespeeld hoeft te worden, maar met de wijsvinger van de praktisch werkloze linkerhand. Het vernuftige ontwerp werd echter op verzoek van Frank en Sander verder aangepast om de stemming van het instrument nog beter bij te kunnen sturen om zo qua toonhoogte flexibel te zijn in een ensemble. Het eindresultaat was een prachtige op maat gemaakte 'quartertone' trompet die uitstekend stemt met de saxofoons. De trompet wordt bespeeld door Frank.


De JamKey C. (sound controller) is een masterkeyboard dat in 2018 is aangekocht als zijnde het beste keyboard met een dubbel klavier waarop relatief eenvoudig kwarttonen gespeeld kunnen worden, doordat de twee toetsenborden vlak tegen elkaar aangebouwd zijn. De firma's Orla en MM49.pro hebben een masterkeyboard ontwikkeld dat in staat is om in livesituaties complexe setups uit te voeren. De twee klavieren, een met 61 toetsen en een met 73 toetsen, zijn waterfall-klavieren van het type Fater TP80. De grote hoeveelheid bedieningsknoppen, waaronder drawbars, geven het instrument zeer veel mogelijkheden. De JamKey kwam in 2013 op de markt, maar beide firma's zijn rond 2016 failliet gegaan, wat het instrument direct een schaars collector's item maakt.
Het tweede keyboard dat wordt gebruikt is een conventioneel toetsenbord van het merk Nord, dat met behulp van de microtonale software Scala wanneer nodig van kwarttonen kan worden voorzien. De JamKey wordt bespeeld door Anne en het Nord keyboard door Pascal.


De harmonisch elektrisch gitaar is een instrument dat relatief dichtbij een conventionele gitaar staat - om het speelgemak zoveel mogelijk te behouden - maar op een belangrijk punt verschilt. Op de hals van de gitaar zijn een minimaal aantal extra frets onder de (hoge) E, B en G snaar aangebracht die het mogelijk maken om binnen een akkoord onder andere de 7de, 11de en 13de boventoon te spelen. Daarnaast kan er ultrachromatisch worden gespeeld binnen een octaaf en een kwart. Een groter bereik kan gerealiseerd worden door het gebruik van een pedaal dat de klank van de gitaar (via een laptop) een octaaf of ander interval transponeert. Met een tweede pedaal kan de gehele gitaar een kwarttoon verlaagd worden. De aangepaste hals van de gitaar kan indien nodig overgezet worden op een andere gitaar.
Voor de basgitaar is er een simpeler systeem opgezet, aangezien het instrument vaak eenstemmig speelt. Het instrument maakt gebruik van een pedaal, de POD HD500 van Line 6 (met twaalf pedaalknoppen, een volumepedaal en meer), die het instrument in zijn geheel een kwarttoon lager kan stemmen. Het toevoegen van vijf extra frets voor kwarttonen is in de nabije toekomst nog een extra optie. De basgitaar wordt bespeeld door Jelte en de gitaar door Melle.


NB. De sopraan- en tenorsaxofoon, de mondstukken en saxofoonhalzen met bijbehorend mechaniek voor twee altsaxofoons, de kwarttoontrompet, het JamKey toetsenbord, de gitaarhals en de pedalen voor de basgitaar zijn alle eigendom van Sander's groep, zodat eventueel ook toekomstige invallers de instrumenten kunnen gebruiken.

 


. . . . Programma [terug]


COMING SOON: De spectaculaire première van 'The Pleasance of Desorientation' door Sander Germanus & The Hallucinating Harmonists op vrijdag 5 November 2021 tijdens November Music in 's-Hertogenbosch. In September 2021 is er een try-out in een concertzaal in Amsterdam.

 


. . . . Contact [terug]

Sander Germanus & The Hallucinating Harmonists, Amsterdam
info@harmonists.eu --- +31630118937 --- www.harmonists.eu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HOME | OMHOOG

copyright 2020 by SG&HH